A merciful release : Floatland

«Flood I» and «Flood II» uses the word flood as a metaphor: «It’s sex—at least in this context. Most people, if you think about it, only get wet under certain circumstances. […] Water is something so mammoth, so a flood is emotionally very stimulating.»

Andrew Elbridge

I looked longingly to Mr Eldritch and his assorted musical gadgetry for a lifeline.

( http://talesfromthefarawaytree.blogspot.gr/2013/07/the-worlds-end-merciful-release.html )

http://www.wordreference.com/engr/float

 

 

Δεν θυμάμαι σε ποιο απροσδιόριστο παρελθόν ξεκίνησαν όλα αλλά υποθέτω ίσως όταν διάβασα για το

BIV

Brains In a Vat ( http://en.wikipedia.org/wiki/Brain_in_a_vat )

Το Matrix στηρίχτηκε εκεί. Θυμόμαστε όλοι που βρίσκονται οι άνθρωποι στο Matrix. Μοιάζουν να γεννιούνται μέσα σε ένα δοχείο και έπειτα να συνδέεται το μυαλό τους με μια κατάσταση την οποία προβάλλει ως κόσμο γύρω τους. Και έτσι δημιουργείται η πραγματικότητα.

Ακόμη πιο σύντομα: η πραγματικότητα γύρω μας υπάρχει, ρωτάει ο Καρτέσιος, ή μήπως απλώς είναι ένα παιχνίδισμα για το οποίο δεν μπορεί να μας βεβαιώσει ούτε το ίδιο το μυαλό;

Ο βλάκας ο Κιάνου Ριβς γεννήθηκε μέσα σε ένα δοχείο, γεννήθηκε μέσα στο μάτριξ.

Τότε πρέπει να μπήκε η αμφιβολία μέσα μου.

Απλώς αντί για το δοχείο άρχισα να αναρωτιέμαι μήπως γεννήθηκα μέσα σε

λεκάνη τουαλέτας

Brain In a (toilet) Bowl

BI(T)B

Ο Ντεκάρτ αναρωτιόταν για την ύπαρξη του όποτε σκεπτόταν το μυαλό του και εγώ όποτε με ενοχλούσε το έντερο. Αυτοαναφορικότητα;

Η εξέλιξη των ειδών.

Ένα είδος φόβου ( rigueur γαλλιστί, παντεσπάνι ελληνική μετάφραση).

Σαν να μη έφτανε ο φιλοσοφικός εφαψίας που ένιωθα να σκιρτά μέσα μου όταν έπιανα το χαρτί υγείας, είδα και το

The Others

μια ταινία του περασμένου αιώνα. Στην πραγματικότητα είναι ο φόβος των μικροβίων αποτυπωμένος στο σελιλόιντ.

Εκεί οι ήρωες κλειδώνουν τις πόρτες των δωματίων πίσω τους. Ξεκλειδώνουν, ανοίγουν, κλείνουν, κλειδώνουν. Η ανθρώπινη μηχανική του BIV εμπεδωμένη στις καθημερινές συνήθειες μιας οικογένειας η οποία μπορεί να μην υπήρξε και ποτέ.

Δεν έφτανε δηλαδή η θεωρία του Ντεκάρτ, έπρεπε να γυριστεί μια ταινία που όλος ο τρόμος της συμπυκνώνεται στο να ανοιγοκλείνουν οι πόρτες.

Γιατί; Δεν δίνεται απάντηση. Αλλά ήταν αρκετό.

Άρχισα, όποτε μπαινοβγαίνω στην τουαλέτα, να κλειδώνω και να ξεκλειδώνω τη συγκεκριμένη πόρτα. Μια απόλυτα λογική κίνηση στα πλαίσια του BI(T)B. Ίσως όχι στα μάτια πολλών οι οποίοι θα περίμεναν να πράττω το ίδιο με την πόρτα της κουζίνας (Ίσως γι’ αυτό η τάση της εποχής να είναι η κουζίνα στο σαλόνι;)

Άραγε γεννηθήκανε και άλλοι μέσα στη λεκάνη;

Δεν είχε σημασία.

Αλλά από την άλλη δεν με έπειθε ότι ήμουν το μοναδικό BI(T)B.

(Πείστηκα αργότερα, ότι δεν ήμουν, όταν είδα ούρα γύρω από τις λεκάνες στα μπιστρό).

Ή δεν με έπειθε ότι όλα είναι όπως δείχνουν.

Όταν πήγαινα για καφέ παρατηρούσα ότι επισκεπτόμουν τουλάχιστον μια φορά την τουαλέτα. Ίσως και περισσότερες. Γιατί; Έβρισκα την απάντηση «γιατί κατουριέσαι» πολύ αστεία. Με την ίδια λογική θα έπρεπε κάθε φορά που γυρίζω σπίτι μετά τον καφέ να κάνω σεξ. Γιατί εκεί που πήγαινα για καφέ είχε πολλές γυναίκες. Εννοώ ότι έβρισκα την απάντηση καθόλου καλλιτεχνική. Ήταν μια απάντηση του τύπου αφού υπάρχει η τουαλέτα, πρέπει να τη χρησιμοποιήσουμε ώστε να απομυζήσουμε όλες τις δυνατότητες που μας δίνει για να περάσουμε καλά.

Να εκμεταλλευτούμε όλες τις δυνατότητες της τεχνολογίας κατουρώντας συνέχεια.

Το θέμα είναι ότι όταν γύρναγα σπίτι δεν έκανα σεξ, απλώς πήγαινα πάλι στην τουαλέτα.

Ήταν ύποπτο. Τουλάχιστον.

Κανείς δεν μπορούσε να με πείσει πως κάποιος που δεν πήγαινε στην τουαλέτα είχε δυο γκόμενες τη φορά, μια για έξω και μια για το σπίτι. Το ξέρω πως ακούγεται σεξιστικό αλλά είναι ο μόνος τρόπος να δείξω τα πασιφανή. Αυτά που δεν έβλεπαν όσοι πήγαιναν αμέριμνοι στην τουαλέτα.

Άρχισα να πίνω για να μη θυμάμαι πόσες φορές πήγαινα στην τουαλέτα όταν έβγαινα έξω αλλά σαν να αντιδρούσε ο ίδιος μου ο οργανισμός στην απόφασή μου περνούσα όλο και περισσότερη ώρα στην τουαλέτα –  δεν ήξερα ότι η μπίρα είναι διουρητική.

( Αλλά τι δεν είναι διουρητικό;).

Οι ιστοί της συνομωσίας που με οδηγούσε στην τουαλέτα γίνονταν ολοένα και πιο φανεροί Δεν ήθελα να γίνω a freshly squashed spidy στον ιστό από κάτουρα που έπλεκαν γύρω μου.

Άρχισα να πηγαίνω συνειδητά στην τουαλέτα : δεν εννοώ ότι προγραμμάτιζα πότε θα πάω. Εννοώ ότι κοίταζα πια γύρω, αφουγκραζόμουν το χώρο, πρόσεχα τη διακόσμηση. Το αποτέλεσμα ήταν στην αρχή να κατουράω απέξω. Το τίμημα μάλλον.

Αλλά είχε τα αποτελέσματά του. Για εμένα, όχι για τις καθαρίστριες.

Ένα πρώτο ερώτημα : τι γύρευε ο καλόγερος στο πίσω μέρος της πόρτας;

( Δεν έχω απάντηση, αλλά νομίζω ότι δεν αφαιρεί τίποτε από τη δόξα μου της ανακάλυψης του σχεδίου και δεν προσθέτει τίποτε σημαντικά περισσότερο στο ίδιο το σχέδιο )

Ένα δεύτερο : γιατί πλένουμε τα χέρια μετά και όχι πριν την επίσκεψη στην τουαλέτα;

(Ούτε γι’ αυτό είμαι σίγουρος αλλά πιθανολογώ ότι απλώς υπάρχει ως ακασικό αρχείο στις τουαλέτες για να σου αποσπά την προσοχή από το τρίτο και βασικό ερώτημα)

Το οποίο είναι:

Γιατί σε μερικές τουαλέτες δεν υπάρχει κλειδί για να κλειδώνουν;

Μήπως γιατί απλώς είναι χαλασμένες οι πόρτες;

Θα μπορούσα να γελάω ώρες με την αφέλεια μερικών. Οι συγκεκριμένες πόρτες μπορεί να είναι οτιδήποτε άλλο αλλά όχι χαλασμένες.

( ΄Η μήπως θα έπρεπε για να εξοικειωνόμαστε με το λεξιλόγιο να μιλάω για πύλες;

Πύλες που έχουν πια ανοίξει; ).

Έκανα καιρό να καταλάβω τι συμβαίνει. Έπρεπε να περάσω ώρες μέσα στην τουαλέτα κοιτάζοντας γύρω μου για να το δω.

Να εξαργυρώσω την αγωνία με τα ναύλα που θα με περάσουν απέναντι.

Όπως ο Renton σε εκείνη τη βουτιά στην τουαλέτα που ψάχνει τα χάπια του.

Methedrine (θα έβαζα στοίχημα).

Φυσικά ο Renton ήταν μονομανής. Αντίθετα με εμένα.

Έπρεπε να βάλω τις προτάσεις σε μια λογική σειρά.

Αλλά όπως πάντα δεν ερχόταν ουδεμία σκέψη.

Ως που επισκέπτηκα την πιο καθαρή τουαλέτα στον κόσμο –  εν αντιθέσει με την πιο βρώμικη του Renton. Δεν μπορώ να πω πoια είναι γιατί θα θεωρηθεί spam ( spam : περιλαμβάνει την αρχική διήθηση όλων των πλεοναζόντων ουσιών την επαναπορρόφηση κάποιων εξ’ αυτών και την απέκκριση του ούρου ή ούρηση σε φιλικά sitesκαι στα νεύρα ) αλλά θα πω ότι όταν άρχισα να κατουράω έπαιζε το Dominion Mother Russia.

Δεν το έπαιζε. Ούτε μία στο εκατομμύριο. Αλλά το έπαιζε τρόπον τινά στο μυαλό μου το οποίο λειτουργεί μόνο όταν απελευθερώνεται ο οργανισμός μου από το έντερο, το έντερο από τα περιττά etc.

Η τουαλέτα γεμάτη πεντακάθαρα πλακάκια.

Ο Elbridgeτο μοναδικό βρώμικο πλακάκι σε μια σειρά από κάτασπρα πλακάκια αλλά ακριβώς εκείνο που χρειαζόταν για να συμπληρωθεί το παζλ. Το ανάποδο dστο όνομά του που οδηγεί στη γέφυρα των Ελ. Η ίδια η σωτηρία του Ελληνισμού του δελτίου του Μαλέλη στην πράξη της προδοσίας αυτού που θα τον σώσει.

White treason… A white house in a red square…

Και φυσικά η πιο αμφίσημη λέξη στον κόσμο

Gift

          αν είναι κεφαλαίο το G πρόκειται για γοτθικό δηλητήριο, αν μικρό για αγγλοσαξωνικό δώρο και αν το συνοδεύουν 3 αστερίσκοι το αγγλοσαξωνικό παρελθόν του Von στο Αμβούργο. –

Αυτό ήταν μια ανακάλυψη.

Αλλά ήταν φυσικό να μην το μάθει ποτέ κανείς. Γιατί το συγκεκριμένο club δεν έβαζε sisters. Ανήκε στο Hussey; Δεν γνωρίζω. Δεν με ενδιαφέρει. Απλώς θυμόμουν το White treason. Το μαύρο πλακάκι στον άσπρο τοίχο της τουαλέτας στην οποία κλείδωνα το μυαλό μου. Το Air on G string στο δικό μου 7even.

Η διακειμενικότητα στους στίχους του Von : Στο Wasteland του Eliot ο βασιλιάς ψαράς πρέπει να βρει τον τρόπο για να κάνει εύφορη τη γη. Στο Floodland; On the album title Eldritch commented: «I just wrote the songs and it’s only afterwards that you think ‘My God, there’s water all the way through this.’ It’s obviously got a lot to do with living here, because Hamburg’s full of water.

Δηλαδή θέλει να μας πει ότι στο Αμβούργο έχει πολύ νερό. Σκατά. Πολλά χάμπουργκερ έχει στο Αμβούργο Von. ( Και εκείνη την ομάδα που υποστηρίζουν όσοι νομίζουν ότι η μπάλα είναι τετράγωνη όπως εσύ ).

Ο Von συνδιαλέχθηκε με τον Eliot δημιουργώντας το Floodland (ο αληθινός τίτλος Floatland, η χώρα του φλοτέρ).  Φυσικά δεν ήταν αυτό το μοναδικό του Gift στην ανθρωπότητα. Είχε προηγουμένως φροντίσει με τους Sisterhood να μας ρίξει στάχτη στα μάτια. Εκ των υστέρων πρέπει να μετάνιωσε που δεν είπε όλη την αλήθεια και απλώς φρόντισε να την περάσει μέσα από διακειμενικότητες και χαλασμένα φλοτέρ γι’ αυτό και έκανε το goth G***, για να μη μιλήσει εν τέλει για τη Goatland, τη χώρα του κατσικίσου τυριού και των τράγων της ενημέρωσης.

Αλλά ας πάρουμε από την αρχή τα πράγματα.

Οι Sisters εμφανίζονται το 1985. O Marx έχει γράψει για το περίφημο αυτό που πλανάται επάνω από την Ευρώπη, το ίδιο και ο Von so dark all over Europe μπλα μπλα, απλά ο ένας αναφέρεται στον κομμουνισμό και ο άλλος στον Gary– δεν είναι σίγουρο ποιος σε τι. Δεν ενδιαφέρει. Το 1986 τα σπάνε και βγάζει το Gift με τους Sisterhood. Μάλιστα. Ο Von έχει πια γνωρίσει όλη την αλήθεια. Δώστε βάση στο RainfromHeaven και στο –hood του Sisterhood.

Όλοι κοιτάμε τον ουρανό για όξινη βροχή. Αυτό λέγεται επίδραση κοόρτης. Το να σημαδεύεται μια ολόκληρη γενιά από μια εμπειρία. Π.χ. επίδραση κοόρτης ήταν και ο Γκάλης – σχεδόν για όλους, ακόμη και για τους παοκτζήδες – hate is a four letter word. Η δική μου γενιά σημαδεύεται από την πυρηνική ενέργεια και τον Γκάλη – η Ελλάδα το 87 είναι γεμάτη από μπασκέτες, ψυγεία Αγνό και το final countdown.

Η βροχή και η κουκούλα για να σωθούμε από το Δηλητήριο το οποίο ως δώρο θα έρθει.

Έχει προετοιμάσει το έδαφος.

Βγάζει το Floodland. Και τι λέει ο τσίφτης. Είπα flood γιατί σκέφτομαι το sex. Μάλιστα. Αυτά μας τα Παν και άλλοι ανάμεσα στους οποίους ο Sigmund Pan. Φυσικά και δεν σκέφτεσαι το sex Von. Όχι τουλάχιστον στα τραγούδια. Όχι με τον τρόπο του Freund.

Δεν υπάρχει αληθινός Φίλος του Ανθρώπου εκτός από τον Σκύλο που θα ξεθάψει τα κόκαλα που έθαψε στην αυλή του ο Στέτσον με τον ποιητή της Έρημης Χώρας.

Skeletons in the backyard

Skeletons in the closet

Skeletons in the toilet

Με το Flood ο Von θέλει να μας πείσει ότι σκέφτεται πλημμύρες από νερό. Και όντως αυτό σκέπτεται αλλά δεν λέει όλη την αλήθεια πάλι. Γιατί δεν λέει από πού προέρχεται το νερό.

( Ο Ταρκόφσκι π.χ. πολύ νερό στις ταινίες του, από το Θεό, τη στολίσναγια ή τα ούρα που δεν μπορεί να συγκρατήσει όταν ακούει τη σοβιέτ εκδοχή των νερών. Τόσο που γίνεται ο καλλιτέχνης που σφραγίζει ό,τι έχει ειπωθεί, ό,τι είχε να ειπωθεί σε σχέση με το νερό. Ναι, εν μέρει. Σε σχέση με το νερό από τον ουρανό. Η Κιβωτός του Σινεμά μετά την εμπειρία του Ταρκόφσκι ακόμη περιμένει να βρει στεριά το περιστέρι της ( α, τη βρήκε με την Εξαρχόπουλος ξέχασα αχαχα

ΑΧΑΧΑΧΑΧΧΧΑ.

Ευτυχώς έρχεται ο άλλος Vonμε το Nympho να δούμε μια σοβαρή τσόντα) )

Γιατί ο Von έχει δει το νερό που θα έλθει ως τσουνάμι (water is something so mammoth) αλλά

από την τουαλέτα.

Από τη βουλωμένη τουαλέτα.

Από την τουαλέτα στην οποία οι πύλες θα είναι ανοιχτές (χαλασμένες οι πόρτες, ε;)

Από την τουαλέτα στην οποία το φλοτέρ δεν θα δουλεύει.

Και εκεί ακριβώς ποντάρει : γνωρίζει μεν αλλά δεν μπορεί να μιλήσει παρά μόνο μέσω των στίχων του. Το γιατί έχει να βγάλει δίσκο τόσο έτσι εξηγείται ως αδυναμία ούρησης για λόγους αισθητικής κατανάλωσης.

Οπότε μόνο προειδοποιεί –  ή προοδοποιεί ανοίγοντας δρόμους για τα νερά.

Οι στίχοι τα λένε όλα. Για τη συμπαιγνία των υδραυλικών με τα πλάσματα τα οποία αναμένουν να ανοίξουν οι πύλες και να πλημμυρίσουν τη γη. Είπαν ότι οι στόλοι των μεγάλων δυνάμεων συγκεντρώνονται στο Σουδάν γιατί ανοίγουν οι πύλες. Η πραγματικότητα συμβαδίζει για μια και μοναδική φορά με τα δελτία ειδήσεων: Οι στόλοι των μεγάλων δυνάμεων συγκεντρώνονται όντως για να αντιμετωπίσουν την πειρατεία.

(Ο Ρεμπώ δεν έγινε τυχαία έμπορος όπλων στο Χαράρ, ήθελε απλά να τινάξει στον αέρα τα μυαλά της γαλλικής διανόησης και του ΝΑΤΟ πολύ πριν το θελήσει ο Ντε Γκωλ)

Για να δει τις πύλες αρκεί όποιος το θέλει να ψάξει για τουαλέτες που δεν έχουν κλειδί. Ή αν δεν έχει την υπομονή επειδή κατουριέται να δει τους στίχους

I hear the roar of a big machine
Two worlds and in between
Hot metal and methedrine
I hear empire down
I hear empire down

The roar of the Big machine ε;

Προκαλώ όποιον μπορεί να μου απαντήσει γιατί ένας τέτοιος γαμημένος πολιτισμός που έχει εφεύρει ακόμη και προφυλακτικά εωσφόρους δεν μπόρεσε να φτιάξει αθόρυβα
καζανάκια (
we serve an old moan in a dry season ). Ανάμεσα σε δυο κόσμους ε; Αυτόν που περιμένει να ξεχυθεί από τις βουλωμένες τουαλέτες και τον δικό μας. Methedrine; Μην μου πεις, βούτηξες και εσύ σαν τον Renton για τη μεθαμφεταμίνη σου στη χειρότερη τουαλέτα της Σκατίας;

Πάμε παρακάτω :

We got the kingdom, we got the key
We got the empire, now as then,
We don
’t doubt, we don’t take direction,

Μάλιστα. Και ξαφνικά οι πύλες θα κλείσουν γιατί θα έχει βρεθεί το κλειδί αλλά αφού φυσικά αυτοί που πρέπει να βγουν από τις τουαλέτες με τις χαλασμένες πόρτες βγουν.
Πόρτες, ε;

Πόρτες αντίληψης; Πώς λένε την Patricia; Morrison; The doors of perception; Και πού έπαιζε μπάσο πριν τους Sisters? The Gun Club? Λέω εγώ τώρα τι ήταν οι Gun Club? Μήπως υδραυλικοί? Μήπως το gun δεν είναι τίποτε άλλο παρά ευφημισμός για το μοχλό του καζανακίου;

Ας το δούμε με όρους συγχρονικότητας, ο Von μαρτυρά πότε θα γίνουν αυτά. Πότε η Wastelandθα γίνει Floatland για να γίνει Neverland

I had a face on the mirror
I had a hand on the gun
I had a place in the sun and a
Ticket to Syria

Μάλιστα. Συρία, το πρόσωπο κολλημένο στον καθρέφτη της τουαλέτας, το χέρι στο μοχλό του καζανακίου και η δόξα που εξασφαλίζει η commercial sunccess του Floodland.

Ανθρωπιστική ακράτεια στη Συρία από ανθρωπιστές Δυτικούς που τους πιέζει η φούσκα να κατουρήσουν ανθρώπινα δικαιώματα στη Μέση Ανατολή δηλαδή strange men rent strange flowers. Ο ανθός του δυτικού πολιτισμού στη μεγάλη μεσογειακή λεκάνη. Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Ήρθε η ώρα να δοθεί το σύνθημα. Με το τράβηγμα του μοχλού. Κατάλαβα ότι είμαι σαν τον Keanu Reeves. Ίσως όχι τόσο βλάκας αλλά αρκετά ηλίθιος. Περιμένουν να δώσω το σύνθημα. Πιθανολογώ από μια τουαλέτα στην Καρύτση ή στα πέριξ. Αρκετά ηλίθιος αλλά προλαβαίνω.

Να σταματήσω να κατουράω σε τουαλέτες.

Όποτε συγκεντρώνονται του ΟΗΕ με πιέζει η φούσκα μου.

Like a million voices call my name
Like a million voices calling
Not now, not never again…
Sitting here now in this bar for hours
Strange men rent strange flowers
Seconds to the drop but it feels like hours and i
Think I’m going to…going to…,
This, this is the way it was
This, this is the way it is
When the water come rushing, rushing in

Ο Elbridge στο bar, ώρες περνάνε χωρίς τουαλέτα, δευτερόλεπτα για να ουρήσει, γνωρίζει τις συνέπειες αν τραβήξει το μοχλό, το νερό θα έλθει.

Πώς το κατάλαβα ότι μου είχαν στήσει παγίδα; Ότι ήμουν αυτός που επέλεξαν για να δώσει το σύνθημα; Από το nick που επέλεξα, που μου επέλεξαν για την ακρίβεια.

Kino runner for the DDR

 Τώρα όμως ξέρω. Τώρα θα κατουράω σε στενοσόκακα.

Θ’ αποφεύγω περίεργους τύπους με περίεργα λουλούδια. Πιθανολογώ εννοεί Δυτικούς φιλανθρώπους ή υδραυλικούς με γαλλικά κλειδιά. Ένα και το αυτό.

Andrew Elbridge as Baywatch: η γέφυρα των Ελ (As the water flows over the bridge (We forgive as we forget)). Ο Elbridge, ο Μητς Μπιουκάναν της μουσικής, αρκείται ή αρνείται να πετάξει σωσίβιο.

Δεν πρόκειται για προσβολή της δημοσίας αιδούς αλλά για ανθρωπισμό.

Αν ήμουν της Α.Σ.Κ.Τ. θα μπορούσα να δικαιολογήσω το κατούρημα σε εξωτερικούς χώρους ως event και το Σ.ΚΑ.Τ.Α. ως δρώμενο.

Μόνο την ΑΣΚΤ δεν θα μπορούσα να δικαιολογήσω.

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s