Κριτική προσέγγιση του βιβλίου της Μ. Κοππα υπό το φως της έλευσης του NIBIRU

O πρώτος ο οποίος μίλησε για το Nibiru είναι ο Ζεκάρια Σίτσιν το 1976 στο βιβλίο του Ο 12ος πλανήτης. Παρά τις όποιες προσπάθειες έκτοτε να βρεθεί κάποιος ο οποίος θα ακολουθήσει επάξια τα βήματα του πρωτοπόρου Αζερμπαιτζανού στο χώρο της έντυπης διάδοσης της έλευσης του Nibiru δυστυχώς δεν βρέθηκε κανείς που να έχει εξίσου μεγάλο γκελ στο κοινό.

Το κενό έρχεται να καλύψει η Μαριλένα Κόππα με το βιβλίο της το περιεχόμενο του οποίου προς το παρόν κανείς δεν ξέρει αλλά του οποίου ο εύγλωττος τίτλος τα λέει όλα, νομίζουμε : Το αύριο αργεί πολύ…

Πρόκειται για ένα γοητευτικό ανάγνωσμa, ιδίως για εκείνους τους αναγνώστες οι οποίοι αρέσκονται στο να αγοράζουν βιβλία για να στελεχώσουν επιτέλους το σύνθετο το οποίο όταν αγόρασαν ανακάλυψαν πως εμπεριέχει βιβλιοθήκη. Αν και πολλοί εκφράζουν την ακραία άποψη ότι το συγκεκριμένο βιβλίο δεν το έχει διαβάσει κανείς – φτάνοντας στο σημείο να πουν ούτε η ίδια του η συγγραφέας! – θα πρέπει να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους όταν μάθουν ποιοι ήταν στην παρουσίασή του, η οποία έγινε στον Ιανό.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή για τους ανεξοικείωτους με το φαινόμενο Nibiru : ο προφήτης του, ο Ζεκάρια Σίτσιν, εν ολίγοις ισχυρίζεται ότι οι Ανουνάκι (οι θεοί των Σουμερίων ) επισκέφθηκαν κάποτε τη γη από το Nibiru και μετέτρεψαν γενετικά τον άνθρωπο, ο οποίος τότε απλά ήταν homo erectus, σε Homo Sapiens για να τον χρησιμοποιούν ως δούλο σε διασταυρώσεις από τις οποίες βγαίνουν δημοσιογράφοι, πολιτικοί και καθηγητές της Παντείου ( για τους τελευταίους χαρακτηριστικό οι αιρετικές απόψεις).

Πρόκειται για τους λεγόμενους αρχαίους αστρονάυτες – ας σημειώσουμε εδώ ότι όλοι γνωρίζουμε πως το πουλί του αστροναύτη είναι το πτηνό που πετάει πιο ψηλά απ’ όλα. Είναι οιωνός διιπετής που λέει και ο περίφημος ύμνος στην Αφροδίτη που πολλοί αποδίδουν στον Όμηρο αλλά ίσως να αναφέρεται στον άνθρωπο χωρίς όνομα.

Ως εδώ καλά;

Η θεωρία είναι αυτό που λένε οι Αγγλοσάξωνες waterproof, δε μπάζει νερά και όταν επιτέλους βρεθεί κάποιος να την εκλαϊκεύσει, ώστε να την καταλάβουν οι πλατιές μάζες οι οποίες έχουν συνηθίσει να πιστεύουν ότι όλα είναι όπως φαίνονται, τότε ναι θα έχει έρθει το αύριο, το οποίο περιμένει η σπουδαία Μαριλένα Κοππά και που δεν είναι άλλο από τον ίδιο το Nibiru.

Πώς όμως να εκλαϊκεύσεις μια σπουδαία θεωρία όταν γνωρίζεις ότι το βιβλίο σου εμπεριέχει τόσα κρυπτικά μηνύματα τα οποία δύσκολα μπορεί να αποκωδικοποιήσει ο κοινός νους, όταν γνωρίζεις ότι το βιβλίο σου δεν μπορεί εύκολα να το πάρει κάποιος μαζί του στην τουαλέτα για τις δύσκολες ώρες της δυσκοιλιότητας, όταν γνωρίζεις ότι ναι μεν το βιβλίο εμπεριέχει τόσο φως μέσα του όσο το ρύζι που καταναλώνουν οι Κινέζοι αλλά ταυτόχρονα στουμπώνει με την ίδια ευκολία;

Όχι φίλοι μου, το βιβλίο αυτό του οποίου το περιεχόμενο δεν γνωρίζει κανένας δεν είναι ένα ανάγνωσμα για την τουαλέτα. Απαιτεί κάτι πολύ πιο δραστικό για να μετατραπεί το food for thought του σε απτό αποτέλεσμα – και με το δραστικό δεν εννοούμε φυσικά το ακτινίδιο ή το δυνατό φραπέ ο οποίος στέλνει αμέσως την εντολή στον εγκέφαλο.

Άλλωστε στο Ευρωκοινοβούλιο του οποίου την τιμή μας έκανε η Μαριλένα να είναι μέλος δεν καταναλώνουν ως γνωστόν φραπέ. Προτιμούν την παλινδρομική κίνηση που ο μέσος Έλληνας άνεργος κάνει για να ετοιμάσει το φραπέ του να την χρησιμοποιήσουν για πιο παχύρρευστα αποτελέσματα και να μετατρέψουν έτσι την κατά μόνας ηδονή που αισθάνεται ο μέσος Έλληνας άνεργος χτυπώντας τον καφέ του σε απτά δείγματα ενορχηστρωμένης Κοινής Ευρωπαϊκής Πολιτικής.

Επιτυχημένης θα λέγαμε.

Αλλά ας επανέλθουμε στο ερώτημα που μας βασανίζει : πώς θα γίνει το μήνυμα του Nibiru άμεσα κατανοητό από το πλατύ κοινό που δεν έχει την υπομονή να μαλάξει τις σελίδες του βιβλίου για να παράξει το ζουμερό χυμό της αλήθειας του Nibiru; Μα πώς αλλιώς; Με ζώσες αποδείξεις για την έλευσή του! Με ένα δρώμενο, δηλαδή με μια παρουσίαση όχι τόσο του βιβλίου όσο των πρωταγωνιστών της Ιστορίας του Nibiru!

Ας σκεφτούμε τους καλεσμένους στην παρουσίαση του βιβλίου : ο τύπος του οποίο το όνομα – όπως και αυτό του Θεού – δεν μπορεί να ειπωθεί παρά μόνο με κίνδυνο της ζωής αυτού που θα το ψελλίσει, ο Φώτης Κουνέλης, και ένας άλλος που με δυσκολία ανακαλύψαμε το όνομά του όσοι δεν είχαμε την τύχη να παραστούμε, που είναι της Παντείου. Μάλιστα. Την εκδήλωση συντονίζει ένας δημοσιογράφος του οποίου το όνομα επίσης δεν έχει σημασία.

Θυμηθείτε τη θεωρία του Σέτσιν που εκθέτουμε πιο πάνω : τι δημιουργήθηκε από τη διασταύρωση του Ανουνάκι με το Homo Erectus; Πολιτικοί, Καθηγητές της Παντείου, Δημοσιογράφοι. Ένα τρίγωνο του οποίου οι κορυφές παρευρίσκονται στην παρουσίαση του βιβλίου. Συν εκείνον του οποίου το όνομα δεν μπορεί να λεχθεί επί ματαίω και ο οποίος, όπως λέει και το απόφθεγμα, ως πους της καθέτου αποτελεί αρχή διά την γεωμετρία. Με λίγα λόγια όλη η γεωμετρία εξαρτάται από το μέγεθος του Homo Erectus, του πόσο erectus τελωσπάντων είναι ο πους της.

Θέλετε λοιπόν και άλλα ολιγόπιστοι, επαγγελματίες αμφισβητίες της έλευσης του Nibiru αναρωτιόμαστε. Δεν αρκεί το γεγονός ότι εμφανίζονται σιγά σιγά μπροστά σας οι απόγονοι των Ανουνάκι;

Όχι. Οι αφυπνισμένες συνειδήσεις δεν είναι λίγες. Για να το αποδείξουμε θα επικαλεστούμε το εύστοχο άρθρο Anunnaki και τα μυστικά της λίμνης Τιτικάκα ( http://mhnpetaslefta.blogspot.gr/2013/10/annunaki-sthn-limnh-titikaka.html ) το οποίο λόγω προφανούς αναγραμματισμού δεν αποδίδει τα του Καίσαρος σε αυτόν του οποίου το όνομα δεν μπορεί να ειπωθεί αλλά αποκαλύπτει μέρος μόνο της αλήθειας : ο αληθινός τίτλος είναι Annunaki και τα μυστικά της λίμνης Τίκι Τάκα.

Για το τέλος : To κόππα είναι γράμμα της αρχαίας ελληνικής αλφαβήτου ανάμεσα στο π και το ρ. Έπειτα εξαφανίζεται. Έρχεται άραγε η ώρα να επανέλθει; Πρόκειται για μια εντυπωσίαση ευρωκοινοβουλευτική σύγκλιση αλφαβήτων καθώς ο Nibiru πλησιάζει και αναδιατάσσει τον τρόπο που μιλάμε κάνοντας τις κάλπες κάλτσες και εμφανίζοντας ένα καινούριο σύμφωνο, το ΓΑΠ, του οποίου πιθανώς η χρήση να εξαντλείται στη γλώσσα καθώς αυτή διεισδύει στο Ανουνάκι και που μόνο ο άνθρωπος του οποίου το όνομα δεν μπορεί να ειπωθεί γνωρίζει;