Defective contingency

Again and again and again… / I sing the same words

So, where is here the contingency Mr. Rorty?

Where is the irony of it all?

Nowhere

Advertisements

Lycia – The devil

Από το πρώτο cd που αγόρασα από Lycia. Δεν είναι αμφιλεγόμενο το κομμάτι, οι Lycia είναι χριστιανοί.

Μια σκέψη : μπορείς να καταδικαστείς για αίρεση απλώς και μόνο για λέξεις; Υπάρχει τίποτε πιο ουδέτερο; Από τη χρήση λέξεων;

And yet…

Είναι η γλώσσα κάτι πιο βαθύ από την ίδια της τη χρήση; Πότε είναι ικανοποιημένη από τους χρήστες της; Όταν έχει αυτονομηθεί; Αλλά όταν έχει αυτονομηθεί δεν παύει να είναι ο χρήστης της αυτός που την ορίζει;

Είναι η ομιλία η πτώση από τη Χάρη; Όταν παύει να είναι ουδετερη διαβάλλει τον ίδιο της τον εαυτό; Μήπως πια μόνο η σιωπή μπορεί να αποδώσει όσα σκέπτεται κανείς σχετικά με τη χρήση της γλώσσας;

Al for President

Al Jourgensen for President

Ο Al Jourgensen είναι η πρόταση μου για επόμενος Π της Δέλτα της Ελλάδος. Μετά από ώριμη σκέψη,

Μου έπρηξε τα αρχίδια. Πιστεύει ότι κατέληξε σε μια τόσο σπουδαία αλήθεια, σε μια αλήθεια που μπορεί να γίνει στερεότυπο και blueprint και κανόνας θετικών επιστημών και την επαναλαμβάνει σε κάθε ευκαιρία.
Μου επαναλαμβάνει συνέχεια ότι «ο επόμενος Π της Δέλτα πρέπει να είναι ο Al Jourgensen». Το επαναλαμβάνει. Μου έχει σπάσει τα αρχίδια. Κατουράω συνέχεια.
Ναι; Λέω. Και ο Stephan Groth; Για να τον πικάρω.
Τι ο Stephan Groth; Μου λέει τσιμπώντας.
Έχει και αυτός εξαίρετα τραγούδια οργής, του λέω. I see the sinners suffering ή Deep red is blurring my eyes.
Είσαι στα καλά σου; Μου λέει.
Έχω γνωρίσει ανθρώπους με περίεργες απόψεις και ανθρώπους με βλακώδεις απόψεις και αυτή την άποψη την κατατάσσω στις βλακώδεις αφήνοντας κατά μέρος τον άνθρωπο.
Ανοίγει μια μπίρα, την οποία στην πραγματικότητα δεν πίνουμε, δεν ξέρω καν γιατί συναντηθήκαμε εδώ αφού έχουμε πάψει προ πολλού να πίνουμε, μάλλον συναντηθήκαμε για να φάμε μια ποικιλία γεμάτη τηγανητά τα οποία σιγά σιγά αρχίζουν να με ανακατεύουν, όχι τόσο τα τηγανητά όσο η εικόνα τους μέσα στο λάδι, να πνίγονται μέσα στο λάδι, που έχει χρησιμοποιηθεί και ξαναχρησιμοποιηθεί και θα ξαναχρησιμοποιηθεί.
Για να μην ξεράσω –κάτι εντελώς περίεργο να συμβεί αφού θα έχει συμβεί πριν την κατανάλωση της μπίρας – (ή για να ξεράσω μια ώρα αρχίτερα) πίνω τη μπίρα μου και ξαναγυρνάω στη βλακώδη του άποψη. Έτσι χτίζεται ένας διάλογος όλο νόημα, από εκεί που δεν είχα όρεξη να πω κουβέντα προτιμώ το διάλογο που χτίζεται όλο νόημα επάνω στα τηγανητά ερείπια που έκανε το λάδι να καταρρεύσει στο πιάτο με την ποικιλία.
Ρε μαλάκα, μου λέει, ο Al πληροί τις προϋποθέσεις για Π της Δέλτα.
Ο Al Jourgensen των Ministry τον ξαναρωτάω με τον επιτονισμό μου να προσπαθεί να τον χτυπήσει σα σφυρί.
Φυσικά και θα σου πω τους λόγους. Πρόσεξε.
Πάντα λέει Πρόσεξε πριν δώσει έναν τύπο. Ο τύπος περιλαμβάνει έναν κανόνα. Έναν κανόνα που έχει τέτοια ισχύ όπως π.χ. το 1+1=2 και δεν επιδέχεται εξαίρεση. Ο κανόνας όμως συνήθως αφορά το πώς προσεγγίζουμε γκόμενες. Η αλήθεια είναι ότι οι κανόνες που διατυπώνει σε πειραματικό επίπεδο δεν ανατρέπονται. Σε πραγματικό δεν ξέρω τι συμβαίνει αφού από τότε που τον γνώρισα δεν τον είδα με γκόμενα.
Αν και παίζει με διάφορες ων ουκ έστιν αριθμός. Ωστόσο για καθεμία έχει το μαγικό τύπο τον οποίο θα χρησιμοποιήσει όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή και ο οποίος φυσικά έχει συμπεριληφθεί στον τυφλοσούρτη τον οποίο διανθίζει κάθε στιγμή με κάτι καινούριο και τον οποίο έχω την τιμή να ακούω ξανά και ξανά και ξανά.
Μονοκουλτούρα από γκόμενες.
Ωραία λοιπόν.
Ο Jourgensen μου λέει έχει γεννηθεί το 1958.
So what?
Ωραίο το so what μου λέει υπονοώντας το τραγούδι των Ministry και βάζει τα γέλια, ένα γέλιο διαπεραστικό το οποίο με τρελαίνει αφού είμαι σίγουρος ότι προκαλεί ο ήχος του ένα αντίκτυπο σε κάποια περιοχή του εγκεφάλου μου σαν κιμωλία σε μαυροπίνακα από τον οποίο προσπαθώ να διαγράψω τις μαλακίες που μου λέει για να μείνει στο τέλος αυτό το εφιαλτικό ξύσιμο.
Ρε μαλάκα μου λέει, βάλε το μυαλό σου να δουλέψει.
Ρε μαλάκα, ακούω από δίπλα, γυρνάω αυτόματα το κεφάλι και βλέπω ότι μια κοπέλα έχει απευθυνθεί σε μια άλλη κοπέλα ονομάζοντάς τη μαλάκα.
Ρε μαλάκα του λέω γιατί πρέπει να αποκαλούν η μία την άλλη μαλάκα. Για όνομα του Θεού.
Έχει και σε αυτό μια απάντηση, πώς θα μπορούσε να μην έχει άλλωστε. Είναι το σύνδρομο του άνδρα μου λέει, το οποίο μου αναλύει έχει να κάνει με τη βαθιά εντυπωμένη πεποίθησή τους, τόσο βαθιά που το φεμινιστικό κίνημα δεν μπορεί να δει ή αγνοεί γιατί έτσι συμφέρει, ότι αφού δεν μπορούν να είναι άνδρες πρέπει να τους παριστάνουν.
Όταν ακούω τέτοιες μαλακίες παραγγέλνω και άλλη μπίρα για να μεταφέρω κάπου άλλου την καταρρέουσα λογική μου η οποία είναι δικτυωμένη σε ένα σύνολο από μπουρμπουλήθρες τις οποίες πρέπει να ανέχεται για να γεμίζει με διοξείδιο το άδειο του κεφάλι το οποίο επιδιώκει την επιβράβευση ενώ δεν αξίζει τίποτε άλλο από ένα σφυρί.
Δεν οξυγονώνεται.
Ωραία του λέω, γιατί πρέπει να εκτιμήσουμε το γεγονός ότι έχει γεννηθεί το 1958
Γιατί, το 1959 ανατράπηκε ο Μπατίστα.
Το 1959 ανατράπηκε ο Μπατίστα. Δεν σε πιάνω. Το 1959 ανατράπηκε ο Μπατίστα από τον Κάστρο. Χέστηκε η φοράδα στο αλώνι.
Ρε συ, βάλε το μυαλό σου να δουλέψει. Πρόσεξε.
Με το πρόσεξε έχω πιει τη μισή μπίρα από τα νεύρα μου προσπαθώντας να αποφύγω τα Πρόσεξε από αυτόν, τα μαλάκα από τα σκοφρεδάκια δίπλα, τα τηγανητά της ποικιλίας, είναι η δική μου πορεία στη γαμημένη έρημο, ο Μπωντλαίρ είναι πιο επίκαιρος από ποτέ, αναζητώ μια όαση τρόμου χώνοντας το κεφάλι μου στην κλεψύδρα του κινητού το οποίο παρακαλώ να κυλήσει την ώρα πιο γρήγορα.
Al Jourgensen is the torch-bearer of the Revolution! Μου ανακοινώνει.
Πώς είναι ο σημαιοφόρος της επανάστασης;
Δεν είναι τυχαίο ότι γεννήθηκε λίγο πριν την Επανάσταση!
Άρα όλοι όσοι γεννήθηκαν το 1958 είναι ιδανικοί για Π της Δέλτα τον ρωτάω.
Το παίζεις ή είσαι μαλάκας;
Επειδή το ποιος είναι μαλάκας σε αυτό το τραπέζι είναι εύκολο να απαντηθεί και δεν θέλω να το κάνω με τρόπο που δεν συνάδει στο savoir vivre της χοληστερίνης, όχι τουλάχιστον μέχρι να καταναλωθούν μάρτυρες ουσιώδεις για την εξέλιξη της υπόθεσης αν συρθούμε στα δικαστήρια ξαναβουτάω τη μπίρα παίζοντας με την οδοντογλυφίδα που έχει πάρει τη ζωή ενός κεφτέ.
Ο νέος Πρόεδρος της Δέλτα δεν θα πρέπει να έχει εχέγγυα επαναστατικού DNA; Να είναι άφθαρτος από τη μεταπολίτευση; Να είναι αποδεκτός από τα πλατιά λαϊκά στρώματα;
Και είναι πλατιά λαϊκά στρώματα οι οπαδοί των Ministry;
Όχι ακριβώς. Αλλά ο Jourgensen μπορεί να γίνει αποδεκτός.
Πώς αυτό;
Για αρχή έχει γεννηθεί στην Κούβα. Η Κούβα μπορεί να γίνει ο κοινός τόπος Αριστερής Αντιπολίτευσης και Κυβέρνησης.
Η Κούβα μπορεί να γίνει ο κοινός τόπος για να βρεθεί ο Πρόεδρος της Δέλτα στην Ελλάδα;
Ακριβώς!
Πώς αυτό;
Μα είναι ολοφάνερο : ο Al είναι Αμερικανο-κουβανός. Όπερ σημαίνει;
Ότι ο Al είναι αμερικανο-κουβανός;
Η υπομονή μου αρχίζει να εξαντλείται, η μπίρα ήδη έχει εξαντληθεί, οπότε παραγγέλνω μία ακόμη. Βλέπω τα μπουκάλια συσσωρευμένα στα τραπέζια και αναρωτιέμαι τι μου θυμίζουν έτσι τοποθετημένα. Νομίζω ότι θυμάμαι να διαβάζω στο Μπλεκ την περίεργη ευχή «Γαμώ το πανεπιστήμιο του Clamorgan», νομίζω από τον καθηγητή Μυστήριο και αναρωτιέμαι αν η Αμερικανική Επανάσταση είχε διαβλέψει το τι έρχεται στα πανεπιστήμια, αν ο Μυστήριος ήταν ο Μαρξ του Μπλεκ και αν αυτό για το οποίο πολέμησαν οι Αμερικανοί ήταν η δημόσια δωρεάν παιδεία.
Πρόσεξε! Με διακόπτει κάνοντάς με να χάσω ένα σπουδαίο ειρμό που πήγα να αναπτύξω και τον οποίον δεν θυμάμαι πια.
Αφού ο Al είναι Αμερικανο-κουβανός, με ακολουθείς; Αφού ο Al είναι Αμερικανο-κουβανός έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία, τόσο από τους Αμερικανούς, όσο και από τους Κουβανούς.
Ναι
Τι ναι; Η Κυβέρνηση θα τον θέλει μια και είναι Αμερικανός, η Αντιπολίτευση επειδή είναι Κουβανός. Socialist state φίλε μου!
Κοιτάζω τη γκόμενα που προσφώνησε την άλλη μαλάκα και δεν ξέρω αν είναι η μπίρα αλλά ξαφνικά θέλω να την πέσω σε μια γκόμενα που προσφωνεί μια φίλη της μαλάκα. Από περιέργεια, από αλκοόλ, από ομορφιά; Δεν ξέρω.
Ο άλλος απτόητος
Και όχι μόνο είναι Αμερικανο-κουβανός, έχει πατριό τα-ρα-τα-τα
Τον κοιτάζω σα χάνος. Δεν μπορώ να συλλάβω τη σχέση μεταξύ ενός Αμερικανο-κουβανού με πατριό και του ακρόπρωρου της Δημοκρατίας, του Π της Δέλτα, και σκέφτομαι να παραγγείλω μια ακόμη μπίρα αν και δεν έχω τελειώσει την προηγούμενη, μόνο και μόνο γιατί διαισθάνομαι μια αδιόρατη σπάθη να με απειλεί επάνω από το κεφάλι μου για την παραμέληση του δημοκρατικού μου καθήκοντος να συνδέω το οτιδήποτε με το θεσμό του Π της Δέλτα.
Ξαφνικά το αλκοόλ μου φαίνεται το πιο λογικό που έχω γύρω μου.
Έχει πατριό Νορβηγό! Ολοκληρώνει. Με κοιτάζει με μια λάμψη στα μάτια του, σαν να έχει ανακαλύψει βακαλάους πασπαλισμένος με crude oil. Η Γαστρονομική Χάρτα της Ευνομούμενης Πολιτείας.
Ακόμα δεν το πιάνεις;
Πλέον αντιμετωπίζω το στόμιο της μπίρας σαν κάτι να κρυφτώ και προσπαθώ να χωρέσω μέσα.
Ρε μαλάκα! Ποιος ήθελε να κάνει την Ελλάδα Σκανδιναβία του Νότου; Ο Al θα έχει και το δικό του Ok!
Πάω να την πέσω του λέω αιφνιδιάζοντάς τον και εγώ μια φορά, χαμένος ανάμεσα στην προεξέχουσα τηγανίλα από το σαγανάκι που χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά κρουντ όιλ για να τηγανιστεί, στα riffs των Ministry και στο mouthpiece του Jourgensen στις βλέψεις του να καταλάβει τον Προεδρικό μας θώκο ο κώλος του.
Κάθομαι δίπλα σε αυτή που είπε τη φίλη της μαλάκα και λέω γεια σας κορίτσια!
Νομίζω ότι θεωρούν ότι είμαι μεθυσμένος αντίθετα με εμένα που θεωρώ ότι ποτέ δεν υπήρξα πιο sober καθώς ορκίζομαι ότι μέσα από το ντεκολτέ της μίας μπορώ να δω βαθιά μέσα στην ψυχή της σκεπτόμενος ότι έχω χάσει εντελώς τα νήματα των correspondances του Σβέντεμποργκ αφού πέρα από τη σχέση του Al με τον Π της Δέλτα δεν μπορώ να καταλάβω σε τι βοηθάει το ντεκολτέ στο σαγανάκι. Στο να το καταναλώνεις με τα βυζιά;
Τελοσπάντων, τον πιάνω με την άκρη του ματιού μου να στρίβει ένα τσιγάρο οπότε αρπάζομαι γρήγορα από το μοναδικό που έχω πρόχειρο, τη μπίρα και αντί για ερωτική εξομολόγηση τις ρωτάω – πρέπει να είναι τρεις αλλά σίγουρα τα πόδια τους είναι έξι – βλέπετε τον τύπο που στρίβει το τσιγάρο;
Μου κάνουν τη χάρη οι δύο να κοιτάξουν η άλλη ασχολείται με το κινητό της ένα I-phone που έχει καπότα λαστιχένιο το κρανίο του Σημίτη – φόρος τιμής στην περίοδο που λόγω χρηματιστηρίου ζούσαμε χρυσές εποχές.
Ωραία καπότα, της λέω, αυτή δείχνει προσβεβλημένη. Εκσυγχρονιστής ήταν ο πατέρας σου της λέω; Σηκώνεται και πάει στην τουαλέτα.
Τον βλέπετε; Συνεχίζω απτόητος. Κορίτσια, ισχυρίζεται ότι είναι ο Al Jourgensen!
Περιμένω να βάλουν τα γέλια με το μαλάκα που έχω μπλέξει. Αντ’ αυτού, σιωπή. Μια επικριτική σιωπή που με κολλάει στον τοίχο, να βλέπω το δάσος από τις μπίρες που έχει σχηματιστεί στην προσπάθειά μου να προσεγγίσω ένα σκοφρεδάκι που έχει τις ίδιες πιθανότητας με εμένα να χαρακτηρίσει μαλάκα κάποιον. Θυμάμαι το Robert Smith, το A forest
The girl was never there
and it s always the same
I m running towards nothing
Again and again and again
Να πως materialiazes το δάσος των Κορεσποντάνς του Baudelaire, σκέφτομαι, χρειάζεται πάντα ένα loser. Στην περίπτωση μου ο loser είμαι εγώ. Σκέφτομαι γιατί ποτέ δεν την πέφτω στη γκόμενα τη σωστή στιγμή, σκέφτομαι ότι το να αρέσει κάποιος ποδοσφαιριστής σε γκόμενα που δεν ασχολείται με μπάλα αυτομάτως πρέπει να μας υποψιάσει για την ποδοσφαιρική του αξία, σκέφτομαι ότι για αυτήν την αποτυχία μου φταίει ο μαλάκας που με έπρηξε με τον Al με συνέπεια αντί για κάτι νόστιμο να μιλήσω για κάποιον που προφανώς δεν ξέρουν.
Μια απέλπιδα προσπάθεια.
Stigmata; Τίποτα. Revenge; Τίποτα. N.W.O.; Τίποτα.
Κενό. Έρχεται η άλλη από την τουαλέτα, παίρνει τις μαλάκες και φεύγουν.
Ξαναγυρνάω με την ουρά στα σκέλια και κάνω νόημα για μια μπίρα.
Είσαι μαλάκας, μου λέει. Στο έχω πει. Τι τους είπες;
Ότι πρέπει να ψηφίσουμε τον Al Jourgensen για Π της Δέλτα.
Βάζει τα γέλια
Άστα αυτά θα στα πω μετά. Λοιπόν σου έλεγα ότι ο Al είναι και Νορβηγός κατά κάποιον τρόπο. Μπλα μπλα.
Κοιτάζω απέραντες πεδιάδες γεμάτες άδεια μπουκάλια μπίρας να απλώνονται σαν τα παρθένα δάση του Βιετνάμ επάνω στα πράσινα τσίγκινα τραπέζια. Σκέφτομαι πια όχι μπίρες αλλά τελάρα μπίρας και το carpet bombing της Αμερικανικής Αεροπορίας στο Βιετνάμ και παρακαλώ για μεγάλα πτηνά από τον ουρανό που θα με απαλλάξουν από τις ακατάσχετες μαλακίες τις οποίες οφείλω να υπομείνω ακούγοντάς τον με ακαριαί δυτικοδημοκρατική εκτέλεση.
And I think to myself what a wonderful world
Κάτι ακόμη! Συνεχίζει αγέρωχα. Πότε ίδρυσε τους Ministry;
Για άλλη μια φορά αυτό το θριαμβευτικό βλέμμα Το 1981! Για άλλη μια φορά αυτό το διαπεραστικό γέλιο Συνειδητοποιείς τη σημειολογία; Πασόκος είσαι; Τον ρωτάω. Ρε βλάκα μου λέει σημειολογικά μιλάμε.
Δεν ήξερα ότι η Σημειολογία είχε σοσιαλιστικές τάσεις
Έξω λοιπόν οι βάσεις του Γκουαντανάμο από την Ελλάδα του λέω προσπαθώντας να φέρω στη μνήμη μου το πρόσωπο της γκόμενας που την έπεσα αλλά με το μόνο που κατορθώνω να είναι να φέρω στη μνήμη μου το πρόσωπο του Ανδρέα με το piercing του Jourgensen. Αισθάνομαι σαν ένας δημοκρατικός Φρανκενστάιν.
Οι Ministry ιδρύονται λοιπόν την εποχή που το ΠΑΣΟΚ αναλαμβάνει την εξουσία!
Ministry of Ministry πετάω και εγώ τη μαλακία μου κατεβάζοντας μια γουλιά μπίρα και αρχίζοντας πια να τα βλέπω όλα ειρηνικά, να μη θέλω να σπάσω τα μούτρα του, να μη θέλω να την πέσω σε σκοφρεδάκια, να θέλω μόνο να κοιμηθώ αγκαλιά με τη μπίρα μου ακούγοντας παραμύθια για τον Π της Δέλτα και το στρατό του από άδεια μπουκάλια μπίρας που ανάλογα την περίπτωση μπορούν να γίνουν μολότοφ ενάντια σε όποιον τολμήσει να μας χαλάσει τη ζαχαρένια.
Ξέρεις ποιο είναι ακόμη καλύτερο;
Ότι κατουριέμαι επάνω μου του λέω.
Ότι θα είναι ο πρώτος Π της Δέλτα που θα υποστηρίξει την αποποινικοποίηση των μαλακών ναρκωτικών όντας και ο ίδιος χρήστης. Ξέρεις ότι στο κυλικείο της Βουλής οι τυρόπιτες κάνουν 10 λεπτά;
Ε και;
Φαντάζεσαι πόσο θα έχει το χασίς; Μου λέει και πάλι αυτό το διαπεραστικό γέλιο.
Πάω να κατουρήσω του λέω.
Κατουρώντας σκέφτομαι ότι εν τέλει η πρότασή του δεν είναι εντελώς άθλια, ότι το αλκοόλ αμβλύνει την ανθρώπινη βλακεία και ότι και ο Jourgensen θα εκτιμούσε με την έφεσή του στα λογοπαίγνια τον προεδρικό θώκο οπότε γράφω με το μαρκαδόρο μου στον καθρέφτη
Al Jourgensen for presidead ρε μουνιά!

Lycia

ίσως το μεγαλύτερο συγκρότημα στον κόσμο

(ότ)αν ο κόσμος από το Δρόμο του Μακάρθυ γίνει μια ημέρα πραγματικότητα, (ότ)αν ο αιώνιος πυρηνικός χειμώνας έλθει, τότε το μοναδικό soundtrack αυτής της εποχής θα αποτελέσουν οι Lycia

Ως τότε απλά θα τους ακούμε, κάποιες στιγμές – λίγες – θα τους νιώθουμε, έπειτα θα τους βιώσουμε

ο Εκκλησιαστής του μέλλοντος