Για την κοπέλα που μου έκαψε τη μπλούζα Liverpool στις 11/4/2002 στο Χοροστάσιο, κατά τη διάρκεια ενός από τα πάρτυ που έκανε κάθε Πέμπτη εκείνη την εποχή ο Φακίνος

This is a message in a bottle

and I wonder if u ever c it

– u probably never c it –

but if u do

please tell me that U had burned my Liverpool t-shirt with your cigarette that knight at Horostasio

and then, just like the criminal, you came back and asked me

Ποιας ομάδας μπλούζα είναι αυτή που φοράς;

Advertisements

Έσται η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης

Ο Θεός αναστήθηκε.

Ο Nietzche κατά κάποιον τρόπο έκανε καριέρα ως πολυquoted. Ο κάθε βλάκας έχει την ατάκα σαν υπογλώσσιο και πιστεύει ότι βυθίζεται στον κόσμο της φιλοσοφίας.

Είπε Rock ist tot πιστεύοντας ότι είναι ο επόμενος προφήτης της μουσικής βιομηχανίας. Ανακοίνωσε τη νεκρολογία του Θεού. Στην πραγματικότητα έλπιζε ότι με την ανακοίνωσή του συνέτριβε τη σπονδυλική στήλη του Χριστιανισμού και του Ελληνισμού.

Η νεκρολογία δεν ήταν παρά μια κακόγουστη imitatio του Επιταφίου του Περικλή.

Ο Nietsche νομίζω το καταλάβαινε αλλά δεν είχε ποτέ του χιούμορ.

Πότε έχει γελάσει κάποιος με έστω ένα Zitat του;

Ο Περικλής μιλά στον αθάνατο επιτάφιό του για τον Αθηναίο πολίτη, ο αποσυνάγωγος Nietzshe για τον εαυτό του πιστεύοντας πως είναι ο Θεός.

Μπορεί να προβλέπει πολλά αλλά όχι ότι η μεγαλομανία είναι συγγνωστή μόνο όταν συνοδεύεται από δόσεις χιούμορ.

Κάπου, ανάμεσα σε άλλα, αναφέρει ότι «η αισθητική είναι η ηθική του μέλλοντος». Δεν βλέπω κάποια διαφορά από το περίφημο «φιλοκαλούμεν μετ ευτελείες και φιλοσοφούμεν άνευ μαλακίας». Ο Nietzsche μπορεί να αντιτείνει ότι νικητές ήταν οι Σπαρτιάτες. Φυσικά. Και εμείς θα του αντιτείνουμε ότι νικητές είναι οι Ναζί, οι ετυμολόγοι και οι φανατικοί της γραμματικής, τα ζώα που μηρυκάζουν και τα πολλά στομάχια της αγελάδας.

Θέλω να πω, Ε και;

Ο Θεός αναστήθηκε. Rock ist tot. Δεν μπορείς να επιβιώσεις με Zitaten. Η pop της κλασικής Αθήνας, της Αθήνας του Περικλή θριάμβευσε. Οι A-ha εκτίθενται στο μουσείο του Όσλο.

Ο Bloom αναφέρει ότι το «Τάδε έφη Ζαρατούστρα» δεν μπορεί να διαβαστεί πλέον. Ο Wittgenstein ότι ο Kierkegaard είναι ο πιο πρωτότυπος στοχαστής του 19ου αιώνα.

Θέλω να πω ότι ο Νίτσε είναι ένοχος γιατί εκλαίκευσε τη φιλοσοφία. Ότι δεν ξέρω για τι μπορεί να εκτιμηθεί αλλά σίγουρα δεν μπορεί να εκτιμηθεί ως φιλόσοφος. Κοίτα ακόμη και τα προϊόντα του. Κοίτα τον Καζαντζάκη. Αν όντως η αισθητική είναι η ηθική του μέλλοντος τότε ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με προτάσεις του Καζαντζάκη.

Χώρισα με την πρώτη μου κοπέλα προσπαθώντας να διαβάσω την αυτοβιογραφία του Καζαντζάκη. Αφήνω τον Καζαντζάκη και τον Νίτσε σε όλους τους υπόλοιπους. Εμένα δεν μου λένε τίποτα.

Καλή Ανάσταση.

King James’ 2 : Pop will /it/ /it/self

«[…] the logical necessity of which (message) can never be understood by us even though, as Kierkegaard remarks half ironically (Postscript, p.190 [7, 198]), it may be understood by God himself»   («Kierkegaard ‘s doctrine of the paradox», N. H. Soe)

God knows when He speaks ironically, the man is condemned not to be certain.

When you speak literally you often speak ironically or the other way round – and when you remark something half ironically the other half is plain literal meaning.

Could the prophecy be the intersection of the timeless with the temporal?

The prophet stands for what then?

And sometimes in the world as is / you ve got to shake the hand that feeds you / it s just like Adam says / It s not so hard to understand

It s just like always coming down on / just like Jesus never came and / what did you expect to find / it s just like always here again

( but Jesus is in the lyrics the kierkegaardian «Crucifixion of the Understanding )

Pop will /it/ /it/self

King James’ : Pop will /it/ /it/self

http://thequietus.com/articles/07281-sisters-of-mercy-interview

Αντιγράφω

Was the single ‘Under the Gun’ a deliberate final statement on that phase of your career? Looking back, it seems like after your astonishing monologue in the second half of that song, there’s little left to be said and nowhere else to go.

AE: Pop Will Eat Itself? You may be right. Andrew recently wrote ‘Far Parade’, which is even more absolutely Milan. We think his problem is that he no longer finds it fun to rail against American politics, because American politics are no longer important, what with America about to be the Chinese slaveland and all. Watch this space. Mr Eldritch was studying Mandarin Chinese before he started singing for this band.

Υποθέτω – αν και σχεδόν σίγουρος – ότι το πρώτο κομμάτι των SOM που άκουσα ήταν το Under the Gun που είναι το πρώτο τραγούδι στη συλλογή A slight case of overbombing.

Δεν είχε μέσα στίχους – βαριέμαι να κοιτάξω αν είχε αλλά για να μη θυμάμαι τους στίχους που υποθέτω πως θα μάθαινα αργά ή γρήγορα τραγουδώντας τους, τι άλλο μπορείς να κάνεις ακούγοντας ύμνους παρά να τους τραγουδάς;, λέω ότι δεν είχε στίχους – οπότε το μόνο που θυμόμουν από το συγκεκριμένο κομμάτι ήταν ότι είναι το πρώτο Sisters που άκουσα.

Όταν διαβάζω τη συνέντευξη μου κάνει εντύπωση που λέει ο δημοσιογράφος your astonishing monologue. Τι λέει αυτός; αναρωτιέμαι. Να υποθέσω ότι εννοεί αυτόν

Forget the many steps to heaven
It never happened and it ain’t so hard
Happiness is a loaded weapon and a
Short cut is better by far
Explosive bolts, ten thousand volts
At a million miles an hour
Abrasive wheels and molten metals
It’s a semi-automatic, get in the car
Corrosive heart and frozen heat

We’re worlds apart where we could meet

Where the street fold round and the motors start
And the idiot wields the power
Where the chosen hold the highest card
On the field of honour where the ground is hard
So the highest hand is joking wild
And the house soon fold and no one stand
I put my finger on and dialled
The tower, the moon, the gun and
Nine nine nine, singer down
Cloudburst and all around
The first are last, the blessed get wired
The best is yet to come
I put my finger on and fired
Heat-seeking, out of the sun
You can set the controls for the heart or the knees
And the meek’ll inherit what they damn well please
Get ahead, go figure, go ahead and pull the trigger
Everything under the gun

Soliloquy νομίζω θα ήταν καλύτερο από monologue.

http://www.cliffsnotes.com/cliffsnotes/literature/whats-the-difference-between-a-soliloquy-and-a-monologue

Εν ολίγοις, στο soliloquy αυτός που μιλάει μιλάει στον εαυτό του, δεν υπάρχουν ωτακουστές, αντίθετα με το μονόλογο, όπου υπάρχει ακροατήριο. Κλασικό παράδειγμα του πρώτου φυσικά ο Άμλετ

Να ζει κανείς ή να μη ζει, να της Αλέξαινας το κουμπί

στην περίφημη μετάφραση του Χωκ Φιν, την οποία δεν θυμάμαι ποιος έκανε αλλά μου άρεσε πολύ αυτό το κουμπί της Αλέξαινας.

Φυσικά, ο Eldritch δεν επιδίδεται σε monologue αλλά σε soliloquy αλλά ας αφήσουμε κατά μέρος το γιατί.

Οπότε τι απαντά ο Von;

Pop will eat itself?

Τι θα πει αυτό;

Είναι προφητικό;

What we like to read ( that is what ANDREW likes to read ) :

http://www.the-sisters-of-mercy.com/gen/wwlike/reading/booksall.htm

Andrew recommends :

William Shakespeare: everything except ‘Love’s Labour’s Lost’

James Joyce : Ulysses

King James Bible

«We have grown out of Wilde and paradoxes» γράφει ο James Joyce. Μας πέρασε πια ο Wilde και τα παράδοξα. Όπως μας πέρασε η ιλαρά. Νομίζω αυτό σημαίνει ( δεν έχω πρόχειρη τη μετάφραση του Οδυσσέα ).

Αυτή η συγκεκριμένη φράση ή αυτή τη συγκεκριμένη φράση μου θύμισε το Pop will eat itself. Η pop θα παραδωθεί στις φλόγες ή κάτι παρόμοιο, αποκαλυπτικό.

Στην περίπτωση δε της pop αυτό από το οποίο grown out (η pop) δεν είναι φυσικά ούτε ο Wilde ούτε τα παράδοξα αλλά αυτό το καταραμένο «sex and drugs and rock n roll», η ενδέκατη πληγή του Φαραώ, η πληγή την οποία επεφύλασσε ο Βιβλικός Θεός για τα αλαλάζοντα πλήθη της kitsch αισθητικής.

Αλλά το γεγονός ότι η pop ξεπέρασε τόσο το σεξ όσο και τα ναρκωτικά και το κατάπτυστο ροκ εν ρολ δε σημαίνει ότι έγινε immune to όλες άλλες ασθένειες – με πρώτη και κύρια τη ματαιοδοξία. Τη ματαιοδοξία την οποία προσπάθησε self deprecatingly να υποβαθμίσει ο Eldritch με τους στίχους του για να διαπιστώσει ότι εν τέλει δεν μπορεί η pop να απαλλαγεί από αυτή τη ματαιοδοξία.

Για να διαπιστώσει ότι αυτός ακριβώς ο λόγος του που αυτοϋποτιμάται για να σώσει την pop εν τέλει καταλήγει στην παραδοξολογία η οποία φυσικά ισοδυναμεί με την αλήθεια.

Φυσικά την παραδοξολογία οι Ιουδαίοι της Pop μπορούν να την αντιληφθούν μόνο ως παραδοξολογία και τίποτε περισσότερο και γι’ αυτό ακριβώς δεν μπορούν να την ερμηνεύσουν ως αλήθεια. Ο Eldritch στη συγκεκριμένη περίπτωση λειτουργεί σαν προφήτης, της Παλαιάς Διαθήκης, σε ώτα μη ακουόντων. Ουδείς προφήτης στον τόπο του κλπ.

Φυσικά.

Ο Eldritch λέει ξεκάθαρα αυτό που οι άλλοι πια αντιλαμβάνονται ως παραδοξολογία.

Είναι κρίμα, αλλά είναι αλήθεια.

Μετά από αιώνες σιχαμερού σεξ και ναρκωτικών και ροκ εν ρολ η ποπ το ξεπερνάει τρώγοντας τον εαυτό της.

Εξ ου και το soliloquy του Άμλετ, έτσι;

Άλλωστε και ο Eldritch είναι παιδί του Shakespeare.

( Αυτό το οποίο θα προκύψει από την pop; Φυσικά το heavy metal, το οποίο κατά τη γνώμη μας είναι το άλλο άκρο της ποπ, και όχι η ακραία εκδοχή της ροκ. Σε καμιά περίπτωση. Ίσως γι’ αυτό τόσο καιρό αισθανόμαστε ότι οι Rammstein είναι ποπ. Ίσως όχι.)

Το Kill em all είναι τα απαύγασμα της ποπ, refined and purified impopialism; Υπόθεση εργασίας.