Cure

Τον πρώτο δισκο των Cure τον αγόρασα το 1998. Διάβαζα για την εξεταστική υπό τους ήχους του 17 seconds. Σηκωνόμουν στις 6 το πρωί – έτσι λέει ο μύθος αλλά δεν πρέπει να απέχει πολύ από την πραγματικότητα – και το διάβασμα άρχιζε με το A reflection.

Είδα ένα αφιέρωμα του Τζάμιν – Βακάρος, Παναγιωτόπουλος – στους Cure στο οποίο ο Παναγιωτόπουλος λέει σε κάποια στιγμή (μπορεί και ο Βακάρος) «ε, δεν είναι να εμπιστεύεσαι και πολύ άντρες που φοράνε μέηκ απ» (εννοώντας φυσικά τον Robert). Έπειτα τον πλακώνουν στις βρισιές από τα τηλέφωνα «ο Robert είναι πιο άντρας από εσένα κλπ».

Κακία δεν κρατάω ούτε στον Βακάρο ούτε στον Παναγιωτόπουλο, στο κάτω κάτω ροκάδες είναι οι άνθρωποι κλπ και το γεγονός ότι επέλεξαν τους Cure για αφιέρωμα τουλάχιστον δείχνει ότι είχαν μια επαφή με την πραγματικότητα.

Επαφή την οποία δεν έχουν πολλά άτομα στο χώρο της pop, της new wave δλδ.

Αλλά νομίζω ότι καταλαβαίνω γιατί.

Βγαίνει ένας πετρίδης, που διαμόρφωσε λέει εκατομμύρια ακροατές με τη μουσική του, βγαίνει λίγο πριν το 2000 και επιλέγει 2000 κομμάτια, τα καλύτερα όλων των εποχών κατά τη γνώμη του. Ή κάτι τέτοιο. Και δεν έχει μέσα κανένα των Cure. Δλδ ο τύπος που διαμόρφωσε γενιές και γενιές δεν θεωρεί τους Cure άξιους για τον κατάλογό του. Έστω το A forest βρε αδερφέ. Τίποτα.

Ευτυχώς δε διαμόρφωσε και εμένα, λέω εγώ – υποθέτω το λένε και οι υπόλοιποι κιουράδες.

Πέφτει προχτές στα χέρια μου ένα βιβλίο, ενός Μηλάτου λέει, οι «101 δίσκοι που σημάδεψαν την ποπ κουλτούρα», λέω κάτσε να δω ποιο δίσκο των Cure έβαλε μέσα. Ξεφυλλίζω, βλέπω smiths, βλέπω substance, λέω κάτσε να ξαναδώ. Τίποτα.

Μας δουλεύετε έτσι; Συγχύζομαι.

Αλλά έπειτα σκέφτομαι. Τελικά, νομίζω το πιάνω γιατί δεν βάζουν Cure. Για τον ίδιο λόγο που υπάρχει αυτή η χαβαλεδιάρικη ειρωνεία από new wavάδες οι οποίοι δεν συμπαθούν τους Cure όταν μπορεί η συζήτηση να έρθει στο συγκεκριμένο θέμα και τους υποβιβάζουν παιχνιδιάρικα.

Συζητάω στα στούντιο του παλιού σπριντ εφ εμ, εν ώρα εκπομπής Γεωργίου, με έναν τύπο που μου λέει «όσοι έχω γνωρίσει να ακούνε Cure έχουν κολλήσει μαζί τους, μπορούν να ακούνε συνεχόμενα για απίστευτα μεγάλο διάστημα». Γεγονός.

Αλλά γεγονός είναι ότι όποιος δεν μπορεί να το κάνει αυτό, απλά δεν μπορεί να νιώσει τι ακριβώς είναι οι Cure. Αυτό οι ραδιοφονικοί παραγωγοί που δεν μπορούν φυσικά να νιώσουν το αντανακλούν υποσυνείδητα στις λίστες που κάνουν. Το ίδιο και οι new wavάδες που ειρωνεύονται.

Κανονικά δεν πρέπει να συγχύζομαι.

Γιατί το να ζητάς από τέτοια άτομα να νιώσουν τι είναι οι Cure είναι σαν να ζητάς από ένα ψάρι να νιώσει τι είναι να χορεύεις τα κομμάτια τους. Του υπενθυμίζεις κάτι το οποίο δεν είναι στην κατασκευή του να κάνει και άρα δεν του λες τίποτα.

( Βέβαια το γεγονός ότι έχω ακούσει διάφορους μεταλλάδες να παραδέχονται τους Cure δείχνει τουλάχιστον ότι οι συγκεκριμένοι είναι μακράν το πιο τίμιο μουσικό κομμάτι του χώρου, καθώς αναγνωρίζουν το μέγεθός τους – αντίθετα με τους ποπ παραγωγούς κλπ)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s