Τι πας και θυμάσαι…

Πέφτει στα χέρια μου ένα Ποπ και Ροκ του 2006 – το οποίο ονομάζεται εκείνη την εποχή Ποπ και Ροκ Ροκ και Ρολ ή κάτι τέτοιο.

Στήλη New Faces, κριτική στο δίσκο Whatever people say I am, that s what I m not των Arctic Monkeys.

«Την ώρα που […] ο Μουσικός τύπος ψάχνει να βάλει όλα τα αστεράκια του … ουρανού στο ντεμπούτο τους, μιλώντας για το νέο φαινόμενο. Όχι την απλή hype ανακάλυψη με ημερομηνία λήξης, αλλά εκείνη που σηκώνει μέχρι και συγκρίσεις με τους Nirvana … Γκλουπ ( άσχημο στραβοκατάπημα).» Πέτρος Αντωνάκης.

Δεν καταλαβαίνω αν το «απλή hype ανακάλυψη με ημερομηνία λήξης» είναι διαπίστωση του γράφοντος ή τρόπος του λέγειν που ταιριάζει στο γενικότερο πνεύμα της πρότασης / κειμένου και άρα λέει λιγότερα από όσα εννοεί η κυριολεκτική της cut / paste. Δεν μπορώ να καταλάβω δλδ αν αυτός πιστεύει ότι είναι απλή hype ανακάλυψη με ημερομηνία λήξης ή αν το χρησιμοποιεί για να ειρωνευτεί το μουσικό τύπο που επιδίδεται σε αστρολογικές προβλέψεις.

Αν πάντως πίστευε τότε ότι οι συγκεκριμένοι είχαν ημερομηνία λήξης το πέτυχε, τα συγχαρητήρια μου.

Φυσικά από τους Νιρβάνα πολύ καλύτεροι.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s